Even voorstellen, mijn naam is Thijs van Harmelen en ik ben sinds kort chauffeur op een schoolbus in Tingsryd in het zuiden van Zweden.
De gemeente Tingsryd bestrijkt een gebied van 1.000 vierkante kilometer en er wonen ongeveer 12.500 mensen . Omdat het aantal inwoners de komende jaren driegt te dalen is de gemeente een proiect gestart waarin o.a. ook mensen uit Nederland geworven worden. Tijdens een emigratiebeurs in Nederland, waar de gemeente zich presenteerde , zijn wij op het idee gekomen om daar eens te gaan kijken en van het een kwam het ander.
Uiteindelijk hebben we besloten de stap te wagen ons huis verkocht en sinds afgelopen april wonen we dus in Zweden. We hebben een mooi houten huis gekocht, aan de rand van het bos.
In Tingsryd is grote vraag naar buschauffeurs werd mij verteld. Dat leek mij wel wat. Ik was in het bezit van rijbewijs D. maar dat was begin jaren tachtig behaald en sinds dien nooit iets meer mee gedaan. Vorig najaar ben ik naar de Flevorijschool gestapt en samen met Wllko een rondje met zo´n grote bus gereden op een industrieterrein. Vooral de overbouw was wel even wennen. Tijdens het keren op de weg uitstappen en kijken waar de wielen staan. Ik dacht dat we er al lang waren maar er was nog ruimte zat. Omdat ik al een rijbewijs had hoefde ik geen volledige opleiding te doen. We besloten te gaan oefenen in blokken van drie uur per week. Wilko maakte mij vertrouwd met de bus. Daarbij was voor mij wel een` eye opener` het nieuwe rijden. Vooral goed anticiperen en op het overige verkeer inspelen.
Eigenlijk heb ik dus een heel nieuwe rijstijl aangeleerd meer geschikt voor een bus. Vooruitdenken ,langzaam een rotonde naderen en op het juiste moment schakelen. Goed in de spiegels kijken denk aan de uitzwaai. En vooral 'zweven', de passagiers mogen geen soep of koffie knoeien. Als ze verschrikt uit het raam zitten te kijken heb je toch wel iets verkeerd gedaan. Gezellige ritten met veel humor en de tijd vloog. Nu breng ik het geleerde dus in de praktijk in Zweden. Dagelijks rijd ik met een grote Volvo bus over smalle landweggetjes , langs van die typische Zweedse boerderijen, door bossen en langs meren en watervalletjes. Onderweg staan de kinderen te wachten bij uitritten, hekjes of langs de weg. Goed opletten dus dat ik er niet eentje over het hoofd zie. Tot nu toe bevalt dit werk mij uitstekend. Heerlijk relaxed en een mooie kans om de nodige rijervaring op te doen.
Ondertussen leren Anneke en ik Zweeds op de avondschool en genieten met volle teugen van ons nieuwe Zweedse leven.
De Flevorijschool is een echte aanrader!
Ik kan het me nog goed herinneren. De dag waarop mijn moeder binnen kwam stormen met een klein papiertje dat ze had kunnen bemachtigen bij ‘Rene's Flevorijschool kraampje'. Ik moest en zou een goede rijschool vinden, omdat ik over een maand 18 werd. Zo gezegd zo gedaan, en ik belde het nummer wat op het papiertje was geschreven. Ik zou een gratis proefles krijgen, dus waarom ook niet? Nadat ik een ritje in de rijsimulator had gemaakt stelde Rene een advies voor mij op. Ik zou 30 rijlessen nodig hebben om mijn rijbewijs te kunnen halen. Het pakket dat Rene mij aanbood was boordevol ditjes en datjes. Voor een vast bedrag kreeg ik een theoriecursus, theorie examen, tussentijdse toets, een aantal rijsimulator lessen (een soort rijdende computer, en het voordeel hiervan is dat je nog geen 18 hoeft te zijn om daar in te stappen!), het uiteindelijke examen en niet te vergeten : ‘De Hoera Auto!'.
Ik was erg tevreden over de service die de Flevorijschool bood, en besloot hier mijn lessen te gaan volgen. Mijn theorie examen heb ik 4 dagen na mijn verjaardag in 1 keer gehaald, mede dankzij de duidelijke theoriecursussen van Rene. Een absolute aanrader trouwens, zo'n theoriecursus! Mijn eerste rijles heb ik op mijn 18e verjaardag gehad. Ik vond het erg spannend, maar dankzij de simulator lessen die ik heb gevolgd was het niet geheel nieuw voor me. De lessen die daar na volgde waren niet te filmen! Jeetje, wat heb ik kunnen lachen met Rene! Bij iedere les bespraken we de leukste tv fragmenten van de afgelopen week zoals ‘over de vloer' met Gerard & Gorden, en andere gekke dingen die we die week op het nieuws hadden gezien. Met Rene naast me, gebarend naar mensen die asociaal gedrag vertoonde (haha, sorry Rene!) heb ik me altijd veilig gevoeld. Ik bleef maar denken : ‘wat als ik Rene straks niet meer naast me heb zitten, komt dat wel goed?'
Op naar de tussentijdse toets dus. Die had ik op 18 November . Ik heb hem gehaald, maar was super zenuwachtig, wat eigenlijk nergens voor nodig was, omdat je niet kan zakken. Bij een tussentijdse kan je alleen vrijstelling krijgen voor de bijzondere verrichtingen als inparkeren, file parkeren, en keren in 3 steken. Ik had een draak van een examinator, laat ik maar geen namen noemen! Ik voelde me absoluut niet op mijn gemak! Er kwam geen woord uit! Alles wat mis kon gaan ging ook mis. Zo moest ik door een straat rijden bij een basisschool die net uit kwam. Overal rennende kinderen en openzwaaiende autodeuren. Een typisch rampscenario dus ! Dit was ook de straat waarin ik moest file parkeren, wat gelukkig erg goed ging. Daarna werd ik naar een straat gestuurd waarin ik in korte tijd het huisnummer 78 moest vinden, daar moest ik parkeren. Piece of cake, want er was genoeg ruimte!
2 December was voor mij de grote dag, de dag waarop ik mijn rijexamen moest halen. Ik ben op mijn school examen na, nog nooit zo zenuwachtig geweest! Zelfs na 6 homeopathische kalmeringspillen had ik nog steeds zweethanden, trillende benen, en ik kon me niet meer concentreren. In de twee lesuren die ik voor het examen had ging bijna alles mis. Ik begon langzamerhand de moed op te geven, en bereidde me er al op voor dat ik zou gaan zakken. De gedachte dat er een kans was dat ik de zelfde examinator zou krijgen als die van mijn tussentijdse toets maakte het er al helemaal niet beter op . Tot op het moment dat Rene en ik het Cbr in Emmeloord binnen liepen. Ik zou Elias de Haan als examinator krijgen, een man die ik nooit zal vergeten. Elias de Haan was een man die je op je gemak zou stellen, een man met grote verhalen, en ontzettend sympathiek. Wat was ik opgelucht! En dat terwijl de rit nog moest beginnen! Ik had er vanaf het begin al een goed gevoel over, en zo verliep de rit ook. Vlekkeloos vertrok ik vanaf het Cbr, met de ‘tomtom' naar een adres in Emmeloord. Daarna de snelweg op. Met alle verhalen die Elias vertelde had ik niet eens gevoel dat ik een examen aan het rijden was. Toen we na een half uur weer binnen waren vertelde Elias mij dat ik het examen had gehaald! Wat was ik blij!
Nu heb ik een maand mijn rijbewijs, en twee weken terug heb ik in de hoera auto mogen rijden, een blauwe Peugeot 307, wat een ervaring! Ik heb geen moment spijt gehad van de Flevorijschool, ik kijk met veel plezier terug op mijn rijlessen met Rene. Ik vind dat ik het er tot nu toe goed vanaf breng op de weg, dus ik kan zeggen dat de rijlessen heel leerzaam zijn geweest. Hoewel mijn vader minder blij is met het rijbewijs, het eerste deukje met achteruit inparkeren was een klein cadeautje voor het lenen van zijn station wagen... "hij is groter dan ie lijkt."
De Flevorijschool is een echte aanrader!
Kimberley vom Kothem
Hoera! Ik ben geslaagd!
Hoi, Ik ben Denise Heymen én ik ben de trotse bezitter van het felbegeerde roze papiertje. Hoe dit tot stand kwam?
In april 2006 ging ik samen met mijn ouders naar de open dag van Flevorijschool. Die dag maakte ik kennis met René Querido die mijn lesinstructeur werd. Samen kozen we een lespakket uit, dat volledig was afgestemd op mijn wensen en kunnen. Ik begon met 8 simulatorlessen. In die lessen leerde ik ongestoord de basisprincipes van het autorijden. Dat vond ik erg prettig, voordat ik de echte weg op ging. Vervolgens volgde ik een theoriecursus die me klaar stoomde voor het theorie examen. Dat haalde ik mooi in één keer. De praktijklessen vonden daarna plaats in Emmeloord en duurden per les twee uur. De lessen waren afwisselend, leerzaam en, niet onbelangrijk, erg gezellig!
Ik leste elke week een paar uur, zodat ik snel naar het rijexamen toe kon werken. Na twintig lesuren heb ik een tussentijdse toets gedaan. Dit is een soort proefexamen waarbij je vrijstelling kunt krijgen voor de bijzondere verrichtingen, zoals inparkeren, hellingproef, keren op de weg. Dit haalde ik ook in één keer. Ik was op weg naar de laatste hobbel: het rijexamen in de praktijk! Ik heb nog tien uren gelest en was toen klaar voor het praktijkexamen. Door het proefexamen voelde ik me een stuk zekerder, ik wist dat ik het kon. René reed ook mee, dat zorgde voor een vertrouwd gevoel. Na het examen was de beslissing snel gevallen, ik had het gehaald! Ik was zo ontzettend blij! En als klap op de vuurpijl kreeg ik een cadeau van Flevorijschool: de ‘Hoera' Auto!
Ik kreeg een weekeinde lang een Peugeot 307 mee naar huis, waarin ik heerlijk kon rondtoeren. Lekker Flevohoppen in deze prachtige auto. Dit was een geweldig weekeinde en ik vind het dan ook fantastisch dat Flevorijschool mij deze verassing heeft bezorgd! Ik ben zeer tevreden over de gang van zaken, de lessen en het persoonlijke contact bij Flevorijschool.
Hallo Els,
Het was in februari (red. 2008) alweer 1 jaar geleden dat ik dankzij jou en je goede rij-instrukteurs, vooral Fred, (ook de examinators niet te vergeten) mijn rijbewijs behaalde.
Ik had voorheen daar nooit over durven dromen: "ik op de weg, nee, nee, groot gevaar". Iedere dag weer denk ik aan het jaartje lessen en soms mis ik het zelfs, vandaar ook dit berichtje. Ben je soms niet benieuwd naar hoe het je leerlingen vergaan is in hun eerste jaar alleen achter het stuur op de grote weg? Voor mij een big happening. Ik vind mezelf stoer en tegelijkertijd denk ik vaak, heh, heh, nu heb ik het voor het zeggen. Ik kan gaan en staan waar ik wil.
Het eerste jaar was echt ervaring opdoen en dat is me niet zonder kleerscheuren verlopen. De eerste fout die ik beging was toen ik moe van mijn werk naar huis reed met een bedrijfsauto en de tank volgooide met benzine i.p.v. diesel. Het resultaat ken je wel. Als tweede wilde ik niet tegen een andere bedrijfsauto aanrijden, reed in zijn achteruit, kijk niet naar rechts maar naar de geparkeerde bedrijfswagen en knal zo de bakkerij binnen. Spontaan vielen de bumper en achterlicht eruit en toen had ik het
gedaan.
Ik rij nu in een Suziki-S-Alto en mag eerst leren rijden voordat er een nieuwe komt. Ha, Ha! maar ik vind het wel leuk!
Thank you, thank you, thank you: jullie hebben me op vele manieren bij gestaan, zelfs als het om financiën ging!
WAT EEN TOP SERVICE. Erg stimulerend en belangrijk, zeker voor bangerikken als ik die het voor hun werk en zeker privé toch echt nodig hebben.
Vergeten doe ik jullie niet en ik maak nog steeds reclame voor je. Groetjes en tot over 7 jaar als mijn zoon mag. Hi, hi! Groetjes aan Rene en zeker aan Fred.
doei doei Jeanette Benschop
Hey, ik ben Jeffrey!
Een eigenwijze jongeman die druk is met werk maar ook graag zijn motorrijbewijs wilde halen. En dat is gelukt! Mijn story:
Ik dacht theorie: oh, dat is een makkie net als autotheorie...(niet dus)
Els zei steeds: Jeff, ga nou gewoon een theorie training doen! Nee, hoeft niet zei ik dan steeds, alle informatie staat in m'n boek.
Nou niet dus! Ik was gezakt op vragen die dus niet in het boek staan. Tijdens een theorie training word je duidelijk gemaakt WAAROM je iets doet en je leert dingen die NIET in je boek staan. Na de training was ik instaat om 4 toetsen achter elkaar te doen en de eis te halen van maximaal 6 fout. (200 vragen). Het ligt eraan hoe graag jij het wilt en of je een beetje theoretisch bent ingesteld.
Ik zeg niet piepen maar doen!
Wees niet zo eigenwijs als ik ben geweest dat is zonde van je geld!
Succes met je theorie en vooral veel plezier met motorrijden!